Niet alleen gasten genieten met volle teugen van het eten bij De Zilveren Tafel, ook bij de vrijwilligers van de kookbrigade spat het enthousiasme ervan af. De redactie van de Nieuwsbrief schoof een keertje bij deze al elf jaar bestaande buurtactiviteit aan.

Op vrijdag 17 april is het thema voor De Zilveren Tafel Italië. De kantine van voetbalclub RPC is erop aangepast: aan de ramen hangen Italiaanse vlaggetjes, de vrijwilligers van de kookbrigade die het eten serveren dragen roodwitgroene schorten. Op het menu staat salade caprese, Romeinse troostsoep, Tagliatelle met paddenstoelen, panna cotta en koffie met een Italiaanse lekkernij. Aan drie grote tafels zitten in totaal zo’n dertig gasten. Er hangt een gezellige, opgewekte sfeer. Iedereen praat wel met iemand.
95 Jaar
Aan een van de tafels zit Bep van Trier. Met haar 95 jaar is ze de oudste van het gezelschap. Ze is een vaste gast. ‘Als ik kan, kom ik’, zegt ze. ‘Het is hier gezellig. Ik heb genoeg vrienden, maar het is leuk om meer mensen te leren kennen.’ Hoewel ze opgehaald kan worden door iemand van de kookbrigade gaat ze er altijd zelfstandig naartoe, op haar scootmobiel. Ze woont in de wijk Eikenburg en al snel gaat het gesprek aan tafel over de Vesaliuslaan. Menigeen heeft een oordeel over de herbestrating. ‘De straat is veel te smal geworden’, vindt de een. Anderen zijn juist blij met de extra vergroening.
Tegenover mij aan tafel zit Kitty. Ook zij komt hier regelmatig. ‘Het eten is lekker en gezond, veel verse groente en het is zo uitgebreid. Altijd vier gangen. Het mag echt wel een diner heten!’ Ze woont in een appartement in het voormalige klooster van Landgoed Eikenburg. Het is goed, zegt ze, dat mensen die op het landgoed wonen zo in contact komen met mensen uit De Roosten en de wijk Eikenburg.
Voorheen Seniorendiner
Naast mij zit Guido. Dat hij het diner al elf jaar bezoekt, vaak samen met zijn vrouw Marianne die er vandaag ook bij is, is niet gek. Hij was voorzitter van de bewonersvereniging toen het initiatief voor het Seniorendiner, zoals het aanvankelijk heette, genomen werd.
Wie daar het beste over kan vertellen is vrijwilligster Helmy Koster. Zij was een van de vrijwilligers die de kookbrigade oprichtte. Helmy: ‘Het idee was afkomstig van Anja Maat. Zij is inmiddels overleden. Om de sociale cohesie in de buurt te versterken leek het haar een goed idee om samen te gaan eten. Aanvankelijk was het alleen bedoeld voor alleenstaanden. Zes keer per jaar organiseerden we een diner. Het is nog steeds zes keer per jaar, maar de doelgroep hebben we uitgebreid naar alle 65-plussers in de wijk, ook echtparen zijn welkom. Deelname aan het diner kost vijftien euro. Om de kosten te kunnen dekken zijn minimaal twintig gasten nodig, zoveel zijn er vrijwel altijd. Tijdens het laatste kerstdiner waren er zelfs veertig.’

Uitnodiging thuisgestuurd
Mensen die hebben deelgenomen aan het diner krijgen altijd een uitnodiging (inclusief het menu) voor de volgende keer thuisgestuurd. Daarnaast zijn er regelmatig nieuwe gasten, enthousiast gemaakt door de oude garde. Vrijwel alle bezoekers die ik spreek roemen de gezelligheid en de kwaliteit van het eten. Maar zeker niet minder enthousiast zijn de vrijwilligers. Zoals Cai Vosbeek, die zich vier jaar geleden aansloot bij de kookbrigade. ‘Het is zo dankbaar werk’, zegt ze. ‘Soms ontmoet ik mensen in de supermarkt en dan bedanken ze me omdat we voor zo’n gezellige maaltijd hebben gezorgd.’
Voor elk diner komen de vrijwilligers één keer bij elkaar om het menu vast te stellen. Cai: ‘We bepalen wie wat doet en dan bereiden we in duo’s thuis een gerecht. Dat vervoeren we naar de kantine van RPC, waar het zo nodig opgewarmd kan worden. De kookbrigade bestaat uit vijftien vrouwen en mannen, de animo ervoor is zo groot dat er momenteel een wachtlijst is.’
Nieuwe naam
Als ik na afloop van het diner afscheid neem van Lilian Stuyfzand van de kookbrigade, wil ze nog één ding kwijt. ‘Vorig jaar hebben we besloten om de naam Seniorendiner te wijzigen in De Zilveren Tafel. We merkten dat gasten de oude naam als niet passend ervaarden en zich hierdoor ouder voelden dan zij waren. De nieuwe naam sluit beter aan bij de beleving en sfeer van de diners. Alle mensen vanaf 65 jaar zijn, mits ze lid zijn van de bewonersvereniging, welkom.’
Maria van Rooijen


















